Gdy osiągi ówczesnych samolotów zaczęły poruszac wyobraźnie, Poznanianie będący wówczas pod zaborem pruskim, podjęli inicjatywę kupna samolotu, nadając mu imię miasta „Posen”.

Zbiórkę pieniedzy przeprowadziła na poczatku 1913 roku redakcja gazety „Posener Tageblatt”. Ofiarność społeczenstwa była tak wielka, iż pieniedzy tych, zebrano nie tylko na samolot, lecz kupiono 300 ha ziemi w rejonie wsi Ławica i utworzono lotnisko. Poczatkowo władze pruskie były przeciwne tej idei, lecz gdy na Ławicy rozlokowano oddział wojsk lotniczych, ponownego otwarcia lotniska, 26 sierpnia 1913 roku, dokonał cesarz Wilhelm II.

Pod koniec I Wojny Światowej w 1918 roku, niemieccy zaborcy zgromadzili na Ławicy i w hangarze Zeppelina na Winiarach duża ilość samolotów, silników i lotniczych części zamiennych. Gdy 27 grudnia 1918 roku wybuchło Powstanie Wielkopolskie, po kilku dniach, 6 stycznia 1919 roku powstańcy zdobyli Ławice i prawie 300 samolotów, było to najcenniejsze trofeum walk wyzwoleńczych zdobyte na zaborcach Polski. W dniach 7 i 8 stycznia, za utratę tak cennego mienia lotniczego, niemieckie lotnictwo wykonało ataki bombowe na pozycje powstańcze i miasto Poznań. 9 stycznia 1919 roku, eskadra 6 samolotów LVG w barwach polskiego lotnictwa wojskowego pod dowództwem sierż. pil. Wiktora Pniewskiego wykonała odwetowy nalot bombowy na lotnisko we Frankfurcie, zrzucając 900 kg bomb.

Zdobycz Wielkopolskich Powstańców miała gigantyczne znaczenie dla organizacji Wojsk Lotniczych II Rzeczypospolitej i Wojny Obronnej 1920 roku. Dzięki aktywności społecznej Poznanian z 1913 roku i ofiarności powstańczej w 1918 roku, powstały w Poznaniu warunki najdynamiczniejszego rozwoju lotnictwa w II Rzeczypospolitej. To tutaj 30 października 1919 roku powstał Aeroklub Polski, 10 maja 1921 roku wystartowały pierwsze samoloty w komunikacji lotniczej do Warszawy i Gdańska, a w 1924 roku otwarto Wielkopolską Wytwórnię Samolotów S.A. SAMOLOT.

Aby w 100 rocznice tych znamienitych wydarzeń, nadać im godna oprawę, która uświadomi społeczeństwu polskiemu czyny Wielkopolan, proponujemy idee latającej formacji replik samolotów zdobytych na Ławicy, pod nazwą WIELKOPOLSKA ESKADRA NIEPODLEGŁOSCI. Przez wiele lat formacja takich samolotów w czasie wielu pokazów lotniczych byłaby ich widowiskowym akcentem. Jako spadkobiercy czynu powstańczego ówczesnych Wielkopolan, jesteśmy zobowiązani do przypomnienia tych nieco zapomnianych kart historii, zasługujemy także na możliwość ich niecodziennej, a zarazem efektownej prezentacji.

Wesprzyj nas

Polskie Stowarzyszenie Motoszybowcowe wychodząc z idea latających replik samolotów pod nazwa WIELKOPOLSKA ESKADRA NIEPODLEGŁOSCI, zwraca się do wszystkich środowisk Wielkopolan i Poznanian, oraz ich osobiście o wsparcie tej inicjatywy. Osoby aktywne społecznie, miłośników lotnictwa i historii zapraszamy do utworzenia Komitetu Budowy i organizacji WIELKOPOLSKIEJ ESKADRY NIEPODLEGŁOŚCI, a każdego do wsparcia finansowego idei, aby ESKADRA była nasza - WIELKOPOLSKA...!

Łącznie na Ławicy i Winiarach doliczono się ponad 300 samolotów, z tego 50 gotowych do startu, oraz gotowe do złożenia samoloty wielozadaniowe LVG C.V. przeznaczone do rozpoznania, fotografowania, bombardowania i naprowadzania artylerii na cel, rozpoznawcze i łącznikowe Albatros B.II, oraz samoloty myśliwskie Albatros D.III i Fokker D.VII (E.V)

W obronie zdobyczy Powstania Wielkopolskiego, po nalotach niemieckich w dniach 7 i 8 stycznia 1919 roku, nie czekając na pozwolenie dowództwa powstania pil. sierż. Wiktor Pniewski podjął decyzję, wspólnie z pilotami Wojciechem Białym, Janem Kasprzakiem, Damazym Kortylewiczem, Józefem Mańczakiem i Zygmuntem Rosadem, o wykonaniu nalotu odwetowego 6 samolotami LVG w polskich barwach narodowych, na lotnisko we Frankfurcie nad Odrą. Nad Frankfurtem Polacy znaleźli się po półtoragodzinnym locie. Niemcy byli tak zaskoczeni, że obsługa lotniska w ogóle się nie broniła. Bombardowanie trwało godzinę. Samoloty wykonały sześć przelotów nad miastem i sześć bombardowań lotniska.

Decyzje o organizacji Polskich Sił Powietrznych zapadały błyskawicznie, już 31 stycznia 1919 roku wydany został rozkaz nr 27 Dowództwa Głównego Sił Zbrojnych byłego zaboru pruskiego, w którym ustalono etat Eskadry Lotniczej Polnej, a już 12 lutego wydany został rozkaz nakazujący formowanie 1 Wielkopolskiej Eskadry Lotniczej Polnej. Samolotem o szczególnych walorach bojowych tamtego czasu był myśliwiec niemiecki Fokker D.VII.

Pierwsze Fokkery D.VII Polacy zdobyli w Powstaniu Wielkopolskim, na lotnisku w Ławicy i Hali Zeppelina na Winiarach pod Poznaniem, oraz na lotniskach polowych w Ostrowie i Jarocinie. 20 Fokkerów D.VII Wielkopolanie pozyskali poprzez „zakupy w Niemczech”, mianowicie piloci niemieccy lądowali po stronie polskiej , gdzie pilotowi wypłacano należność i odsyłano koleją do Niemiec.Historia Fokkera D.VII w Polsce najściślej wiąże się z dziejami 15 Eskadry Myśliwskiej. Powstała ona początkowo jako 4 Wielkopolska Eskadra Lotnicza Bojowa. Jako 15 Eskadra Myśliwska wyposażona w Fokkery D.VII odznaczyła się szczególnie w trakcie walk z kawalerzystami 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego w połowie sierpnia 1920 roku u bram Lwowa.

Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej Fokkery D.VII trafiły głównie do 3 Pułku Lotniczego z siedzibą w Poznaniu. W Polsce samoloty te użytkowano jeszcze w drugiej połowie lat 30-tych. Stąd decyzja Komitetu Budowy i Organizacji o wyborze tego typu statku powietrznego do budowy latających replik Wielkopolskiej Eskadry Niepodległości.